ترجمه:

ما آن (قرآن) را در شب قدر نازل کردیم!(1)

و تو چه مى‌دانى شب قدر چیست؟!(2)

شب قدر بهتر از هزار ماه است(3)

فرشتگان و «روح» در آن شب به اذن پروردگارشان براى (تقدیر) هر کارى نازل مى‌شوند.(4)

شبى است سرشار از سلامت (و برکت و رحمت) تا طلوع سپیده(5)

شأن نزول:

یک شب برابر هزار ماه

در روایتى آمده که پیغمبر اکرم صلى الله علیه و آله در خواب دید «بنى‌امیه» از منبر او بالا رفته‌اند، این امر بر پیامبر گران آمد و ناراحت شد، سوره «قدر» نازل گردید و پیامبر را تسلّى دارد (لذا بعضى «لَیْلَةُ الْقَدْرِ خَیْرٌ مِنْ أَلْفِ شَهْرٍ» را ناظر به مدت حکومت «بنى‌امیه» که حدود یک هزار ماه بود مى‌دانند) و مى‌دانیم: مسجد و منبر در «مدینه» تشکیل شد، نه در «مکّه». «1»

پانویس:

  1. «روح المعانی» ، ج 30 ، ص 188 و «درّ المنثور» ، ج 6 ، ص 371؛ «بحار الانوار»، ج 18، ص 128، و ج 44 ، ص 58؛ «قرطبی»، ج 20،ص133.

منابع:

  • شان نزول آیات قرآن جلد:١ نویسنده:مکارم شیرازی، ناصرناشر:مدرسه الامام علی بن ابی طالب علیه السلام محل نشر:قم – ایران سال نشر:١٣٨۵
  • کتابخانه ی دیجیتال مدرسه ی فقاهت : http://lib.eshia.ir/27591/1/502