ترجمه:

وای بر هر عیبجوی مسخره‌کننده‌ای! (۱)

همان کس که مال فراوانی جمع‌آوری و شماره کرده (بی‌آنکه مشروع و نامشروع آن را حساب کند)! (۲)

او گمان می‌کند که اموالش او را جاودانه می‌سازد! (۳)

چنین نیست که می‌پندارد؛ بزودی در «حُطَمه» [= آتشی خردکننده‌] پرتاب می‌شود! (۴)

و تو چه می‌دانی «حُطمه» چیست؟! (۵)

آتش برافروخته الهی است، (۶)

آتشی که از دلها سرمی‌زند! (۷)

این آتش بر آنها فروبسته شده، (۸)

در ستونهای کشیده و طولانی! (۹)

شأن نزول:

واى بر عیب‌جویان و طعنه‌زنان

جمعى از مفسران چنین گفته‌اند: آیات این سوره، درباره «ولید بن مغیره» نازل شده است، که در پشت سر پیغمبر اکرم صلى الله علیه و آله غیبت مى‌کرد، و در پیش رو طعن و استهزاء مى‌نمود.

بعضى دیگر، آن را درباره افراد دیگرى از سران شرک و دشمنان کینه‌توز و سرشناس اسلام مانند: «اخنس بن شریق»، «امیة بن خلف» و «عاص بن وائل» دانسته‌اند. «1»

ولى، چنانچه این شأن نزول‌ها را بپذیریم، باز عمومیت مفهوم آیات شکسته نمى‌شود، بلکه شامل تمام کسانى است که داراى این صفاتند.

پانویس:

  1. «مجمع البیان» ، ذیل آیات مورد بحث؛ «المیزان» ، ج 20 ، ص 360 ؛ «قرطبی» ، ج 20 ، ص 183 .

منابع:

  • شان نزول آیات قرآن جلد:١ نویسنده:مکارم شیرازی، ناصرناشر:مدرسه الامام علی بن ابی طالب علیه السلام محل نشر:قم – ایران سال نشر:١٣٨۵
  • کتابخانه ی دیجیتال مدرسه ی فقاهت :

http://lib.eshia.ir/27591/1/509

و

http://lib.eshia.ir/27591/1/510