ترجمه

 

بدکاران (در دنیا) پیوسته به مؤمنان می‌خندیدند، (۲۹)

و هنگامی که از کنارشان می‌گذشتند آنان را با اشاره تمسخر می‌کردند، (۳۰)

 و چون به سوی خانواده خود بازمی‌گشتند مسرور و خندان بودند،(۳۱) 

و هنگامی که آنها را می‌دیدند می‌گفتند: «اینها گمراهانند!» (۳۲)

در حالی که هرگز مأمور مراقبت و متکفّل آنان [= مؤمنان‌] نبودند! (۳۳)

 ولی امروز مؤمنان به کفار می‌خندند، (۳۴)

در حالی که بر تختهای آراسته بهشتی نشسته و (به سرنوشت شوم آنها) می‌نگرند! (۳۵)

 آیا (با این حال) کافران پاداش اعمال خود را گرفتند؟! (۳۶)

 

شأن نزول

مفسران براى این آیات، دو شأن نزول نقل کرده‌اند: نخست این که: روزى على علیه السلام و جمعى از مؤمنان از کنار جمعى از کفار «مکّه» گذشتند، آنها به على علیه السلام و مؤمنان خندیدند و استهزاء کردند، آیات فوق نازل شد و سرنوشت این گروه کافر استهزاء کننده را در قیامت روشن ساخت. «حاکم ابوالقاسم حسکانى» در «شواهد التنزیل» از «ابن عباس» چنین نقل مى‌کند: «منظور از «إِنَّ الَّذِینَ أَجْرَمُوا»منافقان قریش و منظور از «الَّذِینَ آمَنُوا» على بن ابیطالب علیه السلام و یاران او است» . 1 دیگر این که: آیات فوق دربارۀ افرادى همچون «عمّار» ، «صُهَیب» ، «خبّاب» ، «بلال» ، و سایر فقراى مؤمنین که مورد استهزاء مشرکان قریش همچون «ابوجهل» ، «ولید بن مغیره» ، و «عاص بن وائل» ، واقع مى‌شدند، نازل شده. 2 جمع میان این دو شأن نزول نیز کاملاً ممکن است.

 

پانویس

  1. «مجمع البیان» ، ذیل آیات مورد بحث - نزول این آیات دربارۀ على علیه السلام و مشرکان «مکّه» در بسیارى از کتب تفسیر مانند: «قرطبى» ، ج ١٩، ص٢۶٨، «روح المعانى» ، «کشاف» ، «تفسیر کبیر فخر رازى» و غیر آن آمده است. «شواهد التنزیل» حاکم حسکانى، ج ٢، ص۴٢٧ (مجمع احیاء الثقافة الاسلامیة التابعة لوزارة الثقافة و الارشاد الاسلامى) .
  2. «روح المعانى» ، ج ٣، ص٧۶؛ «مجمع البیان» ، ذیل آیات مورد بحث.

منابع

  •  شان نزول آیات قرآنجلد:١نویسنده:مکارم شیرازی، ناصرناشر:مدرسه الامام علی بن ابی طالب علیه السلاممحل نشر:قم - ایرانسال نشر:١٣٨۵
  • کتابخانه نور:/www.noorlib.ir